தாய்மை |உயிரின் முதல் இசை|Song for Mother from Womb| அம்மா… உனக்காக நான் வருகிறேன்! - K Karthik Raja
[ தாய்மை — உயிரின் முதல் இசை
(கருவறையிலிருந்து குழந்தை தன் அம்மாவைப் பாடும் பாடல்]
🎵 [பல்லவி — குழந்தையின் குரல் | மென்மையான, ஆழமான உணர்வு]
அம்மா… இன்னும் உன்னை நான் பார்க்கவில்லை…
ஆனால்… உன் குரலில் உன்னை அறிந்துவிட்டேன்…
அம்மா… இன்னும் உலகை நான் பார்க்கவில்லை…
ஆனால்… உன் வார்த்தைகளில் உலகைப் பார்த்துவிட்டேன்…
அம்மா… அம்மா… உன் உயிரில் நான் வளர்கிறேன்…
உன் அன்பை சுவாசித்து… நாள்தோறும் நான் மலர்கிறேன்…
உன் கண்ணீரை உணர்கிறேன்… உன் வலியையும் அறிகிறேன்…
உன் தியாகம் வீணாகாமல்… உன் குழந்தையாகப் பிறக்கிறேன்…
[சரணம் 1 — அம்மாவின் வலி]
நான் வளர வளர… உன் உடலும் மாறுதம்மா…
நீ சுமக்கும் வலியெல்லாம்… என் உயிரைக் காக்குதம்மா…
நீ சோர்ந்தாலும் சிரிக்கிறாய்… என்னை நினைத்து வாழ்கிறாய்…
உன் ஒவ்வொரு வலியிலும்… என் வாழ்வை எழுதுகிறாய்…
உன் கால்கள் வலித்தாலும்… நீ மெதுவாக நடக்கிறாயே…
உன் தூக்கம் தொலைந்தாலும்… என்னை நினைத்து விழிக்கிறாயே…
உன் சுகத்தை மறந்தாலும்… என் சுகத்தைத் தேடுகிறாயே…
உன் உயிரையே தந்தாலும்… என்னை உயிராய் காக்கிறாயே…
அம்மா… உன் வலியை நான் உணர்கிறேன்…
உன் தியாகத்தில் தினமும் நான் வளர்கிறேன்…
உன் கண்ணீரை முத்தமாக மாற்றிடுவேன்…
உன் வாழ்க்கையின் பெருமையாக நான் வாழ்வேன்…
[சரணம் 2 — அம்மாவின் அன்பும் பாதுகாப்பும்]
உலகமே என்னை அறியாத நேரம்… நீ மட்டும் அறிந்தாயே…
என் முகத்தை காணாமலே… என்னை உயிராய் நேசித்தாயே…
உன் கரங்களின் அரணுக்குள்ளே… என்னை தினமும் காத்தாயே…
உன் இதயம் தந்த வீட்டுக்குள்ளே… எனக்காக நீ வாழ்ந்தாயே…
நான் அசைந்தால் உன் முகத்தில்… ஆயிரம் பூக்கள் மலருதம்மா…
நான் அமைதியாக இருந்தாலே… “என்னாச்சு?” என்று கேட்கிறாயம்மா…
உன் கைகள் வயிற்றைத் தொட்டால்… உன் அன்பை உணர்கிறேனம்மா…
உன் ஒவ்வொரு மூச்சுக்குள்ளும்… என் பெயரை கேட்கிறேனம்மா…
[சரணம் 3 — அம்மாவின் தியாகம்]
உனக்கென இருந்த ஆசைகளை… எனக்காக விட்டாயம்மா…
உன் சுகத்தை மறந்து விட்டு… என் சுகத்தைத் தேடினாயம்மா…
உன் தூக்கம் தொலைந்தாலும்… என் கனவைக் காத்தாயம்மா…
உன் வாழ்க்கை பாதியெல்லாம்… எனக்காகத் தந்தாயம்மா…
உனக்குப் பிடித்த உணவையும்… என் நலனுக்காய் மாற்றினாயே…
உன் சிறு சிறு ஆசைகளையும்… என் வரவுக்காய் மறந்தாயே…
நான் வரப்போகும் நாளுக்காக… ஒவ்வொரு நாளும் காத்தாயே…
என்னைப் பார்க்கும் ஒரு நொடிக்காக… ஆயிரம் வலியைத் தாங்கினாயே…
[சரணம் 4 — கருவறையிலிருந்து வாக்குறுதி]
இன்னும் உன் முகம் பார்க்கவில்லை… ஆனாலும் உன்னை நேசிக்கிறேன்…
உன் குரல் கேட்கும் ஒவ்வொரு நொடியும்… உன்னோடு பேசுகிறேன்…
உன் கண்ணீரைச் சிரிப்பாக்க… உன் கரம் பிடித்து வருகிறேன்…
உன் வாழ்வின் அர்த்தமாக… இந்த உலகில் பிறக்கிறேன்…
உன் மடியில் தலை வைத்து… ஒரு நாள் நான் உறங்குவேன்…
உன் விரலைப் பிடித்துக்கொண்டு… முதல் அடியை நான் எடுப்பேன்…
நீ நடந்த பாதையெல்லாம்… என் பாதையாக மாற்றுவேன்…
நீ கனவு கண்ட வாழ்க்கையை… என் வாழ்வால் தருவேன்…
“அம்மா… அம்மா…”
உனக்காக… நான் வருகிறேன்!!!!!
உனக்காக… நான் வருகிறேன்!!!!!
உனக்காக… நான் வருகிறேன்!!!!!
